به نقل از : ماهنامه کارگری ، ارگان کارگری چریکهای فدایی خلق ایران

شماره 5 ، خرداد ماه 1393

 

از کارگران چریک فدائی خلق بیاموزیم!

رفیق مهناز نجاری

رفیق مهناز نجاری یکی از کارگران پستانک سازی زیبا در تهران بود که در سال 1338 در طالقان در خانواده ای متوسط متولد شده بود. رفیق مهناز در سال های انقلابی 56-57 در سن هیجده سالگی تحت تاثیر جنبش مسلحانه، در چهارچوب آرمان های سازمان چریکهای فدائی خلق ایران به جریان این انقلاب پیوست و هم چون دیگر هواداران صادق این سازمان با ایده ها و برخوردهای انقلابی اش در جهت اشاعه کمونیسم و شناساندن هر چه بیشتر عنصر فدائی به کارگران و زحمتکشان تلاش نمود. او در سال 1358 به دنبال اعلام موجودیت چریکهای فدائی خلق ایران به دلیل شناخت و آگاهی اش از تئوری انقلابی کارگران یعنی تئوری مبارزه مسلحانه و پای بندی اش به آن ، به این تشکیلات پیوست و در بخش کارگری چریکهای فدائی خلق به فعالیت پرداخت.

در شرایط حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی، رفیق مهناز در کارخانه پستانک سازی زیبا در چهارچوب خط انقلابی تشکل چریکهای فدائی خلق با تمام وجود کوشید تا ضمن ایجاد رابطه هر چه مستقیم تر با کارگران به ارتقاء آگاهی آن ها کمک نماید. در آن زمان با توجه به تبلیغات زهرآگینی که چه از طرف دشمنان مردم و متأسفانه چه از طرف دوستان نادان خلق در رابطه با این رژیم می شد یکی از مهمترین مسائل و پرسش های کارگران درک ماهیت طبقاتی رژیم جدید بود. متاسفانه سازمان های سیاسی گوناگون و از جمله مدعیان دفاع از کارگران با اشاعه تحلیل های انحرافی و قائل شدن ماهیت "خرده بورژوازی" و "ملی" به این رژیم وابسته به امپریالیسم خاک به چشم کارگران می پاشیدند و از آن ها می خواستند تا برای دفاع از "دولت ملی" و بعد ها "جنگ میهنی" از مطالبات خود چشم بپوشند. در چنین شرایطی رفیق مهناز با شور و شوق تمام ماهیت ضد کارگری جمهوری اسلامی را با بهره گیری از واقعیت هائی که برای کارگران عیان بود، افشاء و مبارزات کارگران کارخانه را جهت دستیابی به مطالبات بر حق شان سازمان می داد. در جریان تلاش های این رفیق رزمنده بود که کارگران کارخانه برای رسیدن به مطالبات شان دست به اعتصاب زدند و تولید را خواباندند. این اعتصاب هم زمان شد با اعلامیه خمینی ددمنش مبنی بر این که هر کارگری دست به اعتصاب بزند ضد انقلابی است. این اعلامیه ضد کارگری خمینی که آشکارا در حمایت از سرمایه داران صادر شده بود، در کارخانه پستانک سازی نیز به کارفرما امکان داد تا اعتصاب کارگران این کارخانه را که رفیق مهناز در راه اندازی آن نقش فعالی داشت در هم بشکند.

یکی دیگر از کار های با ارزش رفیق مهناز تهیه گزارشات مستند از وضع کارخانه و روحیه و مسائل کارگران و قرار دادن آن در اختیار رفقای سازمان بود. این گزارشات در بخش کارگری سازمان دقیقا مورد بحث و بررسی قرار می گرفت. برخی از گزارشات این رفیق در جزوه ای تخت عنوان: "گزارشی از کارخانه پستانک سازی زیبا" در ضمیمه خبرنامه شماره 62 چریکهای فدائی خلق ایران مازندران در تاریخ اول تیر ماه سال 60 منتشر شد.

به دنبال یورش سیستماتیک رژیم وابسته به امپریالیسم جمهوری اسلامی به مبارزات مردم در خرداد سال 60، رفیق مهناز در حین مراجعه به یکی از خانه های مورد استفاده رفقا که لو رفته بود ، دستگیر و به زیر شکنجه های وحشیانه دژخیمان رژیم رفت. یکی از دلائل این که این رفیق کارگر انقلابی شدیداً مورد شکنجه قرار گرفت این بود که وی در زمان دستگیری با فداکاری و جسارت کامل به همسر صاحبخانه می گوید که هر چه در خانه هست مسئولیت اش را من قبول می کنم و تو اظهار بی اطلاعی کن. وی در تمام مدت شکنجه روی تعهد خود ایستاد و در زیر شکنجه هم پایداری و شرف کارگری اش را به اثبات رساند. سرانجام شب پرستان جمهوری اسلامی در 19 مهر ماه سال 60، قلب سرخ رفیق مهناز، این زن کارگر انقلابی و یکی از فعالین بخش کارگری چریکهای فدائی خلق را با شلیک گلوله از طپش باز داشتند تا شرایط را برای استثمار و چپاول کارگران ایران هر چه بیشتر مهیا سازند. او در زمان شهادتش تنها 22 بهار را به چشم دیده بود.

خاطره عزیز رفیق کارگر، مهناز نجاری، یادآور نسل انقلابی جوانانی ست که با اعتقادی خلل ناپذیر به حقانیت آرمان های طبقه کارگر و با ایمانی خلل ناپذیر به پیروزی راهی که برای رهایی این طبقه تاریخ ساز، آگاهانه برگزیده بودند در لحظات سرنوشت ساز به جای کرنش به دشمن و حفظ جان، به پیشواز مرگ سرخ رفتند و هر یک گوهری درخشنده شدند بر پیشانی سترگ مبارزات خلق های تحت ستم ما.